“Kameram takılıyor.” İki saat sonra: sorun hiçbir zaman kamerada değilmiş.
Düğümü çözen ipuçları:
- Ağır çekimde akıcıydı, yani bir takılma değildi.
- 120 fps'te hâlâ takılıyordu, yani kare hızı da değildi.
- Kamera dururken yağ gibiydi, yani hareketin ortaya çıkardığı bir şeydi.
Gerçek suçlular, üst üste binen ve birbiriyle alakasız üç şeydi:
- Hareket hâlinde titreyen ince saha çizgileri. Prosedürel saha çizgileri yayın mesafesinde bir pikselden inceydi ve temporal upscaler onları kareden kareye temiz şekilde yeniden yansıtamıyordu, bu yüzden çizgiler kıpır kıpırdı.
- Her kaydırmada bu çizgileri daha da yayan motion blur. Bu da kıpırtıyı sanki bütün görüntü sallanıyormuş gibi gösteriyordu.
- Yumuşak geçiş yerine her karede sıçrayan kamera bakış yönü. Bu da her dönüşe minik bir merdiven basamağı ekliyordu.
Çözümler: çizgileri materyalde kenar yumuşatmayla her mesafede sabit bir piksel kalınlığında tutmak, kamera dönüşünü sıçratmak yerine enterpolasyonla yumuşatmak ve motion blur'ü kapatmak. Yağ gibi.
Ders her zamanki ders. Yanlış bir varsayımla yeterince uzun gidersen yanlış şeyi optimize edersin. Önce sallantının gerçekte nerede olduğunu ölç.
Yayında: kenar yumuşatmalı saha çizgileri · yumuşatılmış kamera dönüşü · motion blur kapalı
Bu yazı, yapay zekâ desteğiyle İngilizceden çevrilmiştir. Orijinalini oku